Tag: wedanta

Praktyka vaidhi bhakti nie prowadzi do raganuga bhakti

Po moim ostatnim wpisie na temat raganuga bhakti wywiązała się na facebooku ciekawa dyskusja w temacie praktyki. Oto jej zapis i moje kilka uwag. Wielbicielka: Ostatnio miałam ciekawa rozmowę z “raganuga bhakta”. No i się okazało że nie trzeba trzymać zasad i mantrować i jest się raganuga bo guru daje …  Są dwie możliwości, albo ten ktoś nie zrozumiał, co częste, albo to nie jest raganuga bhakti… Tak, guru daje. Narzędzia. Albo projekt. To jest projekt. Jak idziesz do architekta to on ci daje projekt domu. Już masz projekt. Ale jeszcze nie masz domu. Musisz go wybudować. Procedurę znasz. To...

Read More

Upadek duszy ze świata duchowego

Swego czasu w kręgach wisznuickich wzbudzał – i pewnie nadal wzbudza – duże poruszenie temat tzw upadku duszy czy, innymi słowy, problem z odpowiedzią na pytanie “skąd jestem”. Biblia odpowiada na to pytanie w przypowieści o wygnaniu pierwszych rodziców z Raju  (Rdz 3.23). Część wisznuickich nauczycieli (np. Swami Bhaktiwedanta) zastosowała tą alegorię – opierając ją także na Raju Utraconym Miltona – do udzielenia odpowiedzi na ten problem. Według tej prezentacji żywe istoty (dźiwa) znajdowały się w świecie duchowym, ale z powodu zazdrości o pozycję Boga upadły do świata materialnego (tego który podlega wpływowi czasu) przyjęły ciała materialne (astralne i...

Read More

Celem jogi jest wyzwolenie świadomości z niewoli

Prawdziwym celem jogi jest wyzwolenie świadomości z niewoli którą jest utożsamianie się z materialnymi i mentalnymi wymiarami rzeczywistości. Posiadanie wiedzy o własnej jaźni, szczególnie puruszy i jej prawdziwej naturze. W przypadku wiedzy o sobie samym, w perspektywie umysłu mówimy o naszej własnej historii, nawykach, przekonaniach i tendencjach. Natomiast wiedza o naszej jaźni czy świadomości wykracza ponad naszą indywidualną opowieść. Ponieważ nasza historia, nasze przekonania i inklinacje ulegają nieustannej zmianie pod wpływem czasu. Natomiast nasza prawdziwa tożsamość, nasza jaźń jest wolna od tego wpływu. Jogiczne pytania o jaźń Prawdziwa wiedza o jaźni, naszej świadomości czy naszej duchowej naturze nie jest...

Read More

Medytacja. Umysł i świadomość w poszukiwaniu oświecenia

Jaka jest natura umysłu? W jaki sposób jest on związany z naszą najgłębszą świadomością? Kim naprawdę jestem? Czy zrozumienie własnej jaźni, własnej osoby, jest możliwe w tym natłoku myśli które są wewnątrz nas? To podstawowe pytania które powinniśmy sobie zadać aby odnaleźć właściwą przyczynę naszego istnienia. Odpowiedzi na nie determinują naszą postawę jako poszukującego oświecenia, czy wyzwolenia albo tego kto tym nie jest kompletnie zainteresowany. W duchowej tradycji jogi znajdziemy odpowiedź na te pytania. Boski, duchowy aspekt rzeczywistości jest definiowany jako Świadomość. Medytacja jest natomiast sposobem na to aby odkryć tą zależność. Czym jest umysł Zachód widzi fenomen umysłu...

Read More

Sanatana Dharma czy hinduizm?

Wiele osób myśli, że hinduizm, (poprawnie Sanatana Dharma) jest jakąś jednolita formą praktyk czy wierzeń religijnych. Jeśli jeszcze sam termin hinduizm jest jakoś rozpoznawany to termin sanatana dharma już słabiej. Samo słowo hinduizm jest używane powszechnie zarówno w Indiach jak i poza nimi jako określenie rdzennych indyjskich religii. Ale jakie jest znaczenie Sanatana Dharmy i czy to jest to samo czym jest hinduizm? W zasadzie oba te terminy mają odmienne znaczenie. I nie jest właściwym nawet używanie tych terminów zamiennie. Pochodzenie terminu hinduizm Sufiks izm dodany do słowa hindu sugeruje, że jest to jakiś rodzaj ideologii, czy wiary. Sufiks...

Read More

Teizm Ćajtanji Mahaprabhu. Problem klasyfikacji tradycji duchowej

Pytanie: Czym jest tattwawada (tattva vada) i dlaczego Ćajtanja stworzył nowa linię? Odpowiedź: W tradycji sanatana dharmy (hinduizmie) istnieje ogólna zasada że aby zostać uznanym należy podpiąć się do uznanej sampradaji, i to zrobił Ćajtanja inicjując się w szkole Madhvy (madhva sampradaya) oraz przyjmując sannjasę od Kesawa Bharati (szkoła Śankary). Inna zasadą jest, że należy swoje nauki oprzeć na śruti i/lub smriti. Śruti to cztery wedy, brahmany, aranjaki i upaniszady. Smriti to purany, itihasy i różne komentarze (bhasya). Śruti są uznane za bardziej ważne (szkoły ortodoksyjne) ponieważ zostały “usłyszane”, smriti sa drugorzędne ponieważ zostały “zapamiętane” (szkoły heterodoksyjne). Każda autoryzowana mistyczna...

Read More
  • 1
  • 2

Zaprenumeruj przez e-mail

Wprowadź swój adres email aby zaprenumerować ten blog i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach przez email.

Dołącz do 13 pozostałych subskrybentów